تو زندگي لحظه هايي هست که احساس مي کني دلت واسه يکي تنگ شده
اونقدر که دلت مي خواد اونارو از روياهات بگيري و واقعا بغلشون کني

وقتي که در شادي بسته ميشه، يه در ديگه باز ميشه
ولي اغلب اوقات ما اينقدر به در بسته نگاه مي کنيم که اون دري رو نمي بينيم که واسمون باز شده

دنبال ظواهر نرو، اونا مي تونند گولت بزنند
دنبال ثروت نرو، چون براحتي از کفت ميره
دنبال کسي برو که خنده رو رو لبت ميشونه
چون فقط يه لبخند ميتونه کاري کنه که يک شب تاريک روشن به نظر برسه
اوني رو پيدا کن که باعث ميشه قلبت لبخند بزنه

خوابي رو ببين که آرزوشو داري
اونجايي برو که دلت مي خواد بري
اوني باش که دلت مي خواد باشي
چون تو فقط يه بار زندگي مي کني
و فقط يه فرصت واسه انجام تمام کارهايي که دلت مي خواد انجام بدي داري

بذار اونقدر شادي داشته باشي که زندگيتو شيرين کنه
اونقدر تجربه که قويت کنه
اونقدر غم که انسان نگهت داره
و اونقدر اميد که شادت کنه

شادترين مردم لزوما بهترين چيزا رو ندارن
اونا فقط از چيزايي که سر راهشون مياد بهترين استفاده رو مي کنن
روشنترين آينده ها هميشه بر پايه يه گذشته فراموش شده بنا ميشه
تو نميتوني تو زندگي پيشرفت کني مگه اينکه اجازه بدي خطاها و رنجهاي روحي گذشتت از ذهنت بره

وقتي به دنيا اومدي، گريه مي کردي
و هر کسي که اطرافت بود مي خنديد
يه جوري زندگي کن که آخرش
تو کسي باشي که ميخندي و هر کسي که اطرافته گريه کنه

لطفا اين پيغامو واسه همه کسايي بفرست که واست يه معنايي دارن (من که اين کارو انجام دادم)
واسه اونايي که يه جورايي تو زندگيت پا گذاشتند
واسه اونايي که تو رو ميخندونن وقتي که بهش نياز داري
واسه اونايي که باعث ميشن بخش روشنتر قضايا رو ببيني
وقتي که واقعا دلتنگي

اگه نفرستادي، نگران نباش
هيچ اتفاق بدي واست نميفته
تو فقط فرصت اينو از دست ميدي که
روز يه نفرو با اين پيغام روشن کني

سالها رو نشمر ـ ـ خاطره ها رو بشمر...

مقياس عمر تعداد نفسهايي نيست که فرو ميبريم
بلکه لحظه هاييست که نفسمونو بيرون ميديم

 به یک نگریستن مطلق بدل شده است

چشم در قلب مذاب خورشید دوخته ام.

و همچون شمع که در نگریستن خویش

قطره قطره می میرد من در این نگریستن خویش

ذوب می شوم و محو می شوم و پایان می گیرم

تقدیم به کسی که گفتارش امیدوار کننده است...

او جانشین همه ی نداشتن هاست .نفرین و آفرین ها بی ثمر است.

        اگر تمامی خلق گرگ ها ی هار شوند و از آسمان هول و کینه بر سرم بارد

تو مهربان جاودان آسیب ناپذیر من هستی.

ای پناهگاه ابدی!!!!!!!!!!!!

   تو می توانی جانشین همه ی بی پناهی ها شوی

                                                                                         (م.آ.۱.ص۲۶۵)

                              دکتر علی شریعتی

 گفت بازیکن پر انرژی و با انگیزه ای به نام (آندرانیک تیموریان) از شدت

 ناراحتی در حالی که روی زمین افتاده بود گریه م

ی کرد.

وقتی کسی بهش توجه نکرد این داور بازی بود که به سمت وی رفته و او را از روی زمین

بلند کرد.

با این تابستون داغ چه می کنین؟یکی از بهترین دوستام که خیلی هم

دوستش دارم ۲ روزه دیگه راهی سفر حج است.

این مهسا خانمه ما خیلی آدم خاصیه.شایدم یکی از فرشته های خداست.

پیشنهاد می کنم هرکی حاجتی داره بهش بگه .اخه دعاهاش ردخور

نداره.پس عجله کنین

مهسا ی عزیزم امیدوارم سفر خوبی داشته باشی.اینو بدون همه ی ما

از صمیم قلب دوستت داریم مخصوصا من حقیر

                                                                            التماس دعا

ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران

بیداری ستاره در چشم جویباران

آئینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل

لبخند گاهگاهت صبح ستاره باران

بازآ که در هوایت خاموشی جنونم

فریاد ها برانگیخت از سنگ کوهساران

ای جویبار جاری !زین سایه برگ مگریز

کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران

گفتی به روزگاری مهری نشسته گفتم

بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران

بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز

زین عاشق پشیمان سر خیل شرمساران

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند

دیوار زندگی را زین گونه یادگاران

این نغمه ی محبت بعد از من و تو ماند

تا در زمانه باقیست آواز باد و باران

سر راحت به بالین می گذاری

تو صاحب درد بودی ناله سر کن

خبر از درد بی دردی نداری

بنال ای دل که رنجت شادمانی است

بمیر ای دل که مرگت زندگانی است

مباد اندم که چنگ نغمه سازت

ز دردی بر نیانگیزد نوائی

مباد اندم که عود تاروپودت

نسوزد در هوای آشنائی

دلی خواهم که از او درد خیزد

بسوزد عشق ورزد اشک ریزد

به فریادی سکوت جانگزا را

بهم زن در دل شب های و هو کن

وگر یارا فریادت نمانده است

چو مینا گریه پنهان در گلو کن

صفای خاطر دل ها ز درد است

دل بی درد همچون گور سرد است!

این شعر از فریدون مشیری است.این شعر خیلی خاصه چون اینو همایون شجریان پسر

استاد شجریان هم خوانده.

                            من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف می زنم

اگر به خانه ی من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار

و یک دریچه که از آن

به ازدحام کوچه ی خوشبختی بنگرم

                                                                   فروغ فرخزاد