تبليغاتX
غریب می مانی دل... - عیسی مسیح از راهی می گذشت...

عیسی مسیح بر راهی می گذشت،نابینائی که از درد نادیدن میسوخت،بر دامنش چنگ زد و مهاجم و گدازان از دل فریاد میکشید و میگریست و ضجه میزد و رها نمی کرد.عیسی،دستش گرفت و برپایش داشت و گفت:"نیروی ایمانت تو را شفا داد"."نیایش،اگر بصورت تهاجمی و مصرانه و مستمر انجام گیرد به اجابت میرسد".آنگاه که "تقدیر"نیست و از "تدبیر"نیز کاری ساخته نیست،"خواستن"اگر با تمام وجود،با بسیج همه اندامها و نیروهای روح و با قدرتی که در "صمیمیت" هست،تجلی کند،اگر همه هستیمان را یک "خواستن" کنیم،یک خواستن مطلق شویم و اگر با همه هجومها و حمله های صادقانه و سرشار از یقین و امید ایمان "بخواهیم"،پاسخ خویش را خواهیم گرفت.ایمان نیرومند"میافریند"،هر در فروبسته ای که کلیدش در دست ما نیست،که با سر انگشت مهارت،حیله،تدبیر و نبوغ باز شدنی نیست،با حمله تند و سرسختانه خواستنی که،از قدرت اعجازگر یقین و عشق و اخلاص،حالت تهاجمی آمرانه گرفته باشد،فرو میشکند.

 

"وقتی عشق فرمان میدهد،محال سر تسلیم فرود میاورد".

 

                   معبد٬ دکتر علی شریعتی

 

+ نوشته شده در جمعه 21 اردیبهشت1386ساعت 16:20 توسط پریسا |